slide

Project 2017

Verslag Project 2017 – Masai Mara (8 t/m 22 oktober)

 

Door de problemen die zich tijdens vorig project in Tanzania stelden, hebben we gekozen om terug naar Kenia te keren voor het leveren van onze tandheelkundige zorg. Het eindeloze papierwerk, de bureaucratie en de corruptie maakten het onmogelijk om ons werk goed te kunnen doen en om in 2 weken tijd zoveel mogelijk patiënten te kunnen helpen. Asilia Africa heeft enorm haar best gedaan ons te ondersteunen in Tanzania, maar geven aan dat het steeds erger wordt en dat zij zelfs problemen ondervinden. Omdat Asilia een perfecte partner is om netwerken op te bouwen en werkzaam te kunnen zijn in gebieden waar we nog nooit eerder werkzaam zijn geweest, hebben we besloten ook in Kenia samen te gaan werken. Hun voorstel was om in het Masai Mara gebied het project op te zetten aangezien het noorden nog steeds niet rustig genoeg is om terug te keren. Natuurlijk zijn er ook in Kenia zaken die op voorhand geregeld moeten worden waarvan je hoop dat het soepel zal verlopen, maar samen met Asilia hebben we op alles goed voor kunnen bereiden. Even leken de verkiezingen roet in het eten te gooien, maar de stemmingsdatum werd gelukkig verplaatst. Het verwachte geweld rondom deze verkiezingen bleef gelukkig uit.

 

Zondag 8 oktober

Dit jaar waren we, zoals de projecten in  2011 en 2012, weer met twee teamleden. Mart en Joost hadden hun rendez-vous op schiphol en hiermee was het startsein voor Project 2017 gegeven. Tijdens de vlucht werden we gepamperd door de stewardess met extra eten en een zakje voor onderweg nadat ze geïnteresseerd had geluisterd wat onze plannen in Kenia waren. De luchthaven van Nairobi heeft een aardige opknapbeurt gekregen en de service was top. We stonden dan ook al snel buiten om in de grote massa taxichauffeurs die ene man uit te zoeken met een bordje met onze naam erop. Een chauffeur van Asilia bracht ons naar ons onderkomen voor die nacht. We verbleven, net als in 2016 in een appartementen complex waar Asilia al onze spullen naar had laten verschepen vanuit Arusha. De kartonnen dozen zagen er wat gehavend uit maar verder was alles compleet en intact. Na het uitzoeken en sorteren van alle dozen en tassen kwamen we erachter dat er geen hechtdraad meer was en dat onze tentjes spoorloos verdwenen waren. Dat was dus meteen onze eerste opdracht voor de volgende dag … tenten scoren!

Maandag 9 oktober

Om 7u zaten we aan het ontbijt om daarna het busje, dat ons richting de Masai Mara zou brengen, in te laden. Tot enkele jaren geleden was de Nakumatt dé supermarkt van Nairobi, maar dit was nu helemaal anders. De Carrefour had z’n intreden gedaan en bleek erg geliefd te zijn in de miljoenenstad. Bij aankomst in de hypermoderne mall “The Hub” moesten we nog even wachten voor de deuren geopend werden. Prachtige supermarkt en net als in Frankrijk hebben ze er álles. Dus tot onze grote opluchting hadden ze hier ook 3 kleine tentjes. Aangezien we veel spullen nodig hebben voor de komende 2 weken waren we opzoek naar kartonnen dozen om deze spullen in op te kunnen bergen. We werden duidelijk gemaakt dat dat niet de bedoeling was en dat we kleine herbruikbare tasjes moesten gebruiken. Men snapt dat dat zou betekenen dat we een heleboel tasjes nodig zouden hebben om voedsel voor 2 weken op te kunnen bergen. We zijn dus maar zelf de winkel in gegaan om de rekken aan te vullen zodat we daarna de dozen in onze kar zouden kunnen zetten. Missie geslaagd en met een volgeladen auto vertrokken we naar Narok. Bij aankomst in Narok hebben we matrassen gekocht en een jerrycan gevuld met benzine en eentje met water. Nu waren we er echt klaar voor. Bij een splitsing van de weg richting Lemek stond Dickson, onze gids en tolk voor de komende 2 weken, op ons te wachten. Na de eerste kennismaking zijn we meteen alle spullen van het busje gaan overladen in de Toyota Land Cruiser 8 seater. Onze chauffeur bedankt en snel vertrokken want het begon te regenen en het werd alweer donker. De weg richting Lemek is in zeer slechte staat en het duurde dan ook even voor we bij de Mara Bush Houses aankwamen. Dit is een locatie van Asilia, maar er waren geen gasten die avond. Bij aankomst waren we onze tentjes en matrassen al aan het pakken toen ons verteld werd dat dat niet nodig was en dat er iets voor ons was geregeld. Aangezien dat er geen betalende gasten waren stond er een huis leeg en mochten we daar de avond doorbrengen. We waren totaal niet voorbereid op wat we zouden aantreffen zodra we het huis betraden. Pure luxe, 5 slaapkamers, 3 badkamers … nog even dachten we dat we het huis moesten delen met andere mensen, maar het was echt voor ons alleen. Dit was natuurlijk geweldig als je jezelf al had voorbereid op een nacht in een klein iglo tentje.

Dinsdag 10 oktober

Na het ontwaken kregen we een ontbijt op het terras van het huis. Hierna vertrokken we vroeg naar Lemek en bij aankomst bleek het een marktdag te zijn. Dit betekent meestal dat er minder mensen zijn die het nodig vinden ons een bezoek te brengen, omdat ze dan meer gefocust zijn op het kopen en verkopen van vee, maar hier was dat anders. Het werd steeds drukker en de arts van de dispensary toonde erg veel interesse in onze tandheelkundige behandelingen. We kregen te horen dat we opnieuw in de Mara Bush Houses zouden kunnen gaan overnachten, omdat het toch op de weg lag. Hierdoor konden we langer doorwerken aangezien we geen slaapplek meer moesten zoeken en niet meer onze tenten zouden moeten opzetten. Het bleek nog een aardige uitdaging om het huis terug te vinden in het donker. Door de late aankomst zijn we maar meteen in bed gekropen om de benodigde uurtjes slaap te krijgen.

Woensdag 11 oktober

Blijkbaar waren er al goede verhalen over ons verteld want bij het ontbijt werd ons gevraag in de ochtend te werken in het huis. Meerdere mensen uit de omgeving waren al onderweg naar ons. We hebben na het ontbijt onze clinic opgebouwd op het terras van het huis. Uiteindelijk hebben we een aardig aantal mensen kunnen helpen. Rond 11u hebben we alles ingepakt en reden we richting Rekero, waar we de clinic op hebben gebouwd in een school. Ook hier was veel volk op komen dagen, wat betekent dat het nieuws van onze aanwezigheid goed verspreid werd. Om 18u hebben we de deuren gesloten en zijn we begonnen aan het avondritueel van tenten opzetten, eten koken en de gebeurtenissen van de dag op ons in laten werken. Dickson eet voor het eerst mee uit onze pot. Hij was aangenaam verrast dat we een lekker maaltje in elkaar wisten te draaien … of hij liet het ons geloven.

Donderdag 12 oktober

We werden al rond 5u gewekt door de eerste kinderen die, het klaslokaal waar we in sliepen, binnenstormden. We hebben het lokaal dan maar zo snel mogelijk verlaten, want er gaat niets boven goede educatie. Om 7 uur gingen we rijden naar Endoyno. De weg ernaar toe was een uitdaging aangezien de regens grote stukken van de reeds gehavende weg had weggespoeld. Bij aankomst in het dorp vroegen we de mensen ons te wijzen naar de dispensary. Het hek van de dispensary was helaas op slot. Uiteindelijke hadden we iemand gevonden die de sleutel had zodat we tenminste onze clinic zouden kunnen opbouwen. Nu bleek de nurse, die we vriendelijk uit zijn bed gelicht hadden terwijl hij op de compound sliep, “on strike” te zijn. Hij vond het geen probleem dat wij wél gingen werken. Blijkbaar vond hij het toch een vreemd gezicht dat wij wel aan de slag waren gegaan en dat zijn deur dicht bleef, want uiteindelijk is hij die dag ook weer met patiënten behandeling gestart. Op gegeven moment viel de toestroom van onze patiënten stil, waarop Dickson het dorp inliep om reclame te maken. Het bleef rustig dus besloten we de spullen op te ruimen en door te rijden naar de volgende locatie. De weg naar Ole Sere was ook toegetakeld door de hevige regens en bij aankomst werden we getrakteerd op nog een enorme stortvloed. Net op tijd hadden we het schooltje weten te bereiken en konden we in een van de klaslokalen een droog onderkomen voor de nacht vinden. Die avond hebben we alvast alles opgebouwd voor de volgende dag, om vroeg van start te kunnen gaan.

Vrijdag 13 oktober

Ole Sere … drukke dag! Veel patiënten meldden zich bij ons met meerdere uitdagende behandelingen. Na deze uitputtende dag besloten we toch de spullen alvast weer in te pakken en de toch verder te zetten naar Maa Trust. Dit is een organisatie die lokale traditionele vrouwen de mogelijkheid biedt om geld bij te verdienen door sierraden te maken die aan de toeristen worden verkocht. Aangezien dit een locatie is waar veel mensen samenkomen is het dus een goede plek om de volgende dat aan de slag te gaan. Bij het opzetten van de tent leek het ons een goed idee onze solar-douche eens uit te testen. Deze was redelijk op temperatuur gekomen in de avondzon en werd door ons opgehangen. Mart ging hem als eerste proberen maar kwam al snel terug met een aantal flinke doornen in zijn blote voeten. Met een pincet hebben we ze er een voor een uitgetrokken toen er iemand naar ons toe kwam en vroeg: “do you want to take a shower?” Wat, is hier gewoon een douche? Nou nee, maar ze hadden net water verwarmd met een zeer vernuftig keteltje. Met een emmer kon je dan achter een stenen muurtje, genietend van het uitzicht over de Masai Mara, jezelf even lekker wassen.

Zaterdag 14 oktober

Met een prachtige zonsopgang werden we wakker. Na een vluchtig ‘bush-ontbijt’ hebben we onze clinic opgebouwd op de plek waar de vrouwen al samenkwamen om aan de slag te gaan met het maken van sierraden. Tegen 16u hadden we onze deuren gesloten en alle spullen weer in de Land Cruiser geladen. De tocht ging richting Rekero Camp. Na en mooie tocht door de bush komen we in de buurt van Talek rivier. Rekero Camp ligt aan de andere kant van de rivier wat een gedurfde oversteek betekende. Bij aankomst in het kamp kregen we een staff tent. Rekero Camp is een prachtige locatie waar toeristen kunnen overnachten na een safari. Voor ons was dit natuurlijk weer een bonus na een paar dagen in de bush. Mart had helaas een iets minder rustige nacht (lees angstaanjagend) aangezien er een nijlpaard tegen zijn tent liep te schuren.

Zondag 15 oktober

Met kleine oogjes door de actieve nijlpaarden schoven we aan bij het ontbijt. We werden gevraagd om de clinic op te bouwen in een grote staff tent op het terrein zodat mensen uit de omgeving maar ook werknemers van Rekero Camp en omliggende kampen behandeld konden worden. Ook hier werden we weer geconfronteerd met een aantal uitdagende extracties. Richting het einde van de dag bleef het rustig en kwam niemand meer onze hulp zoeken. Na het opruimen besloten we samen met Peter, de camp-manager, een wandeling langs de rivier te maken. Giraffen, leeuwen, krokodillen en uiteindelijk oog in oog met een groepje buffels … tijd om terug te gaan. Na het avondeten bleek de weg naar de tent geblokkeerd te zijn door buffels. Na een omweg hebben we toch de tent weten te bereiken, maar ook die avond kwamen de nijlpaarden nog even gedag zeggen.

Maandag 16 oktober

Vroeg op en op weg naar Oloibor Murt. Ook daar gaan we richting de school aangezien dit voor iedereen een welbekende plek is. Er is een redelijke opkomst voor onze diensten. Dickson liet ons weten dat we zouden slapen in het Encounter Mara Camp en dat daar medewerkers waren die tandheelkundige hulp nodig hadden. Richting het eind van de middag waren we op locatie en zetten we de behandelstoel bij aankomst naast de Land Cruiser neer om meteen aan de slag te kunnen. De eerste patiënt dit ging liggen was een traditionele Masai man die ons meteen het zweet op ’t voorhoofd bezorgde. Deze man had last van een afgebroken verstandskies waarvan enkel nog een klein stukje zichtbaar was door het tandvlees heen. Met z’n tweeën zijn we er om en om mee bezig geweest om de kies te verwijderen. Maar uiteindelijk moesten we toch, terwijl het al laat werd en aan het regenen was, de beslissing maken om de dental field unit op te zetten om chirurgisch aan het werk te kunnen gaan. De collega’s van de man waren eerst zeer geïnteresseerd aan het meekijken, maar nu werd het toch iets te heftig voor de meesten waardoor ze er tussenuit piepten. Dit resulteerde dat we na de behandeling van de eerste patiënt even een rondje moesten lopen om de overige patiënten die “het wel prima vonden zo” terug te halen voor hún behandeling. Omdat het nu al laat was kregen we een tent in het kamp wat absoluut geen straf was. We werden ook nog getrakteerd op avondeten. Blijkbaar was het nodig ons een tafelheer toe te wijzen die ons tijdens het eten kwam vergezellen, maar dit leidde eerder tot veel ongemakkelijke stiltes aangezien de heer communicatief niet zo sterk was.

 Dinsdag 17 oktober

Vandaag staat de school in Embopongie op het programma. Dickson kijkt even bedenkelijk als we aan de tocht beginnen. Opeens zegt hij dat hij het een vreemde locatie vindt aangezien er een tandheelkundige kliniek niet ver van het dorp ligt. Een kliniek …. in de Masai Mara? Nu waren we natuurlijk wel erg benieuwd. Bij aankomst in Siena naderen we een groot hek met bewaker aan de poort … “This is it!”. Een enorm complex in the middle of nowhere staat voor ons. We krijgen toestemming om binnen te gaan en het is inderdaad een goed uitgeruste tandheelkundige kliniek. Het is een Amerikaanse organisatie die ondersteund wordt door Rotary International. Nu begrepen we natuurlijk waarom Dickson bedenkelijk keek aangezien we nu moeten afvragen wat wij nu nog aan extra zorg kunnen bieden als de mensen in de omgeving deze kliniek tot hun beschikking hebben. Maar eenmaal aangekomen bij de school van Embopongie bleek toch dat een grote groep mensen de kliniek niet konden betalen en dus graag in onze rij aanschoven. Toen de rij verdwenen was hebben we onze spullen weer ingeladen om alvast naar Kishimuruak te rijden. Ook hier zochten we onderdak in de school. We kregen de kamer van de directeur aangeboden om de clinic op te bouwen. Hier zijn we dan, aangezien we hier ook zouden overnachten, meteen met patiëntbehandeling gestart. Toen het te donker werd hebben we onze deur gesloten en hebben we onze tenten opgezet. Gelukkig hadden we ook hier een lokaal weten te bemachtigen want die avond kwam de regen met bakken uit de lucht.

 Woensdag 18 oktober

Om 5 uur in de ochtend werden we uit onze tenten gewerkt door schoolkinderen die in het klaslokaal “pre-work” wilden doen. Aan ijverige leerlingen geen gebrek! Aangezien we nu toch al wakker waren hebben we de clinic dan maar meteen opengegooid en zijn we aan de slag gegaan. Na enkele patiënten moesten sommige spullen aangevuld worden uit de voorraadtas, maar onze weg werd geblokkeerd door een flinke spin. Dickson wist meteen te vertellen dat een beet zeer pijnlijk is, maar niet dodelijk … fijn! We hebben het beest vriendelijk verzocht om de clinic te verlaten waardoor we onze werkzaamheden konden hervatten. Nadat ook hier de laatste patiënt behandeld werd besloten we alvast in de richting van Naboisho Camp te gaan rijden en ergens op de route in de bush de tent op te zetten. Dickson wist wel een plek met een mooi uitzicht. Bij aankomst op deze locatie hadden we inderdaad een prachtig uitzicht over de Masai Mara. Aangezien we hier te gast waren tussen de wilde beesten zijn we eerst veel hout gaan sprokkelen om de hele nacht een vuurtje te kunnen laten branden. De tenten naast de Landcruiser opgesteld en de tarp eroverheen want er zou wel eens een regenbui over kunnen trekken. Met de warmte van ons kampvuur hebben we het avondmaal klaargemaakt. Heerlijke stilte met af en toe een dier dat zijn aanwezigheid duidelijk wou maken. Midden in de nacht werden we wakker van de enorme regen die over ons kamp trok. De zijdelingse regen sloeg onder de tarp door en de tenten waren niet meer geheel droog. Het was een prestatie dat we in staat waren geweest om het vuur de hele nacht aan te houden maar om 3 uur moesten we toch nog even een flinke boomstronk op het vuur gooien om het tot de zonsopgang te kunnen redden.

Donderdag 19 oktober

Door de nachtelijke klusjes waren we iets minder fris in de ochtend, maar er moest weer gewerkt worden. Voor deze dag stond het opleidingscentrum voor de Rangers op het programma. Druppelsgewijs komen de patiënten binnen. Het is niet erg druk maar dat geeft ons de tijd om onze spullen alvast te sorteren, schoon te maken en weer in orde te maken voor komend jaar. Aangezien we een mooie grote ruimte hebben gekregen kunnen we makkelijk onze spullen op de tafels uitstallen. Alles netjes verpakt en gelabeld gaan de spullen de Land Cruiser weer in richting Naboisho. Bij aankomst zetten we onze 4x4 bij de staff compound en beginnen alles weer uit te laden aangezien de spullen hier in een container opgeslagen zullen worden voor volgend jaar. Maar net op de valreep zijn er nog enkele staff-leden die graag behandeld willen worden, aan het werk! Als bedankje voor onze inzet kregen we een mooie tent om de nacht door te brengen. Na een heerlijke douche schuiven we aan bij het avondeten.

 Vrijdag 20 ktober

De volgende ochtend hebben we al onze spullen een plekje gegeven in de container. Alle tassen, koffers en dozen werden gemarkeerd zodat we ze bij de start van volgend project makkelijk zouden terugvinden, aangezien de hele container vol zit met andere dozen, tassen en koffers. In de middag worden we uitgenodigd om samen met de man van de manager van Naboisho Camp een wandeling in de bush te maken. Hij is een enorme liefhebber van de natuur en weet er dan ook een zeer boeiende en leerzame tocht van te maken.

Zaterdag 21 oktober

In de vroege ochtend nemen we afscheid van Dickson en de andere staff-leden. We worden richting het oosten gereden waar we vervolgens door een ander voertuig opgepikt worden om het laatste stuk naar Nairobi af te leggen. Na de urenlange tocht vanaf de vlaktes van de Masai Mara komen we nu de met smog gevulde straten van Nairobi binnen. Onze spullen hebben we bij het hotel gedropt om even een hapje te eten voordat we de laatste nacht in Kenia zouden slapen.

Zondag 22 oktober

Weer vroeg present op de Jomo Kenyata International Airport om in te checken voor de vlucht naar Amsterdam. Na een terugreis die prima verliep kwamen weer aan op Nederlandse bodem. Voldaan kunnen we terugkijken op een geslaagd project. Op naar Project 2018!



Reacties



Plaats een reactie

  • Gemarkeerde velden zijn verplicht *.

If you have trouble reading the code, click on the code itself to generate a new random code.
 

Onze Projecten
Bekijk alle
Project 2018

Project 2018

Verslag Project 2018  

 

Volgt zo snel mogelijk

 

Project 2017

Project 2017

Verslag Project 2017 – Masai Mara (8 t/m 22 oktober)   Door de problemen die zich tijdens vorig project in ...

Project 2016

Project 2016

Verslag Project 2016  (Tanzania 16 t/m 30 oktober)   Zondag 16 oktober Zoals elk jaar hebben we ook nu ...